ถึงที่หมาย

ถึงที่หมาย

โม่ซื่อคือหุ่นรบที่ครอบครัวของจี้ปานใช้เวลาดัดแปลงและสร้างขึ้นมาหลายสิบปี มันเป็นทั้งความเชื่อมั่นและความมุ่งมั่นแน่วแน่

ด้วยความที่มีเวลาถมเถ เกราะนอกของมันจึงได้รับการอัปเกรดและเพิ่มความหนาซ้ำแล้วซ้ำเล่า แถมยังอาศัยอภิสิทธิ์จากสถานะทางบ้านรวบรวมแต่วัสดุหายากราคาแพงระยับมาใช้ รับรองว่าผ่านเกณฑ์การทดสอบข้อมูลของกองทัพได้อย่างแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น โครงสร้างภายนอกยังเอื้อให้ปรับวัสดุทุกชิ้นให้มีความเพรียวลมได้ตามใจชอบ

นี่คือหุ่นรบสายผสมที่อึดยิ่งกว่าหุ่นประจัญบานหนัก คล่องตัวยิ่งกว่าหุ่นแนวหน้า และแม่นยำยิ่งกว่าหุ่นสไนเปอร์

แต่หมอหลินดันขับไม่ค่อยจะเป็นเท่าไหร่

ขับไม่เป็นก็ไม่เห็นเป็นไร เพราะความใจถึงของเขานั้นเกินร้อย

การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของโม่ซื่อดึงดูดห่ากระสุนเกือบทั้งหมดตามแนวป้องกันรอบนอกในพริบตา กองทัพพันธมิตรทั้งสองฝั่งจึงสบโอกาสพุ่งทะลวงเข้าไปด้านในทันที

หุ่นรบหลายเครื่องเคลื่อนพลไปข้างหน้าพร้อมกัน ผสมโรงด้วยลูกปืนใหญ่พลังทำลายล้างสูงที่ตกใส่เป็นระยะ จนพื้นดินสั่นสะเทือนอย่างเห็นได้ชัด

นักเรียนทั้งสองคนขดตัวกลมอยู่ตรงเบาะหลัง โดนหมอหลินเหวี่ยงจนหัวหมุนตาลาย เห็นสะเก็ดระเบิดสีแดงดำเฉียดตัวหุ่นไปมานับครั้งไม่ถ้วนแล้วไประเบิดตู้มต้ามอยู่ข้าง ๆ แทบจะฉี่ราดอยู่รอมร่อ