แผนที่

แผนที่

ทหารนายนั้นหลับตาทั้งสองข้างแน่นเพราะกลัวว่าถ้าขยับกล้ามเนื้อรอบดวงตาแล้วจะยิ่งเจ็บ เขากลั้นหายใจเอาไว้โดยไม่ส่งเสียงร้อง มีเพียงนิ้วมือที่สั่นเทาเล็กน้อย

เหลียนเซิ่งผลักประตูรถก้าวลงไป แล้วเดินไปที่เบาะหน้าเพื่อดูอาการบาดเจ็บของอีกฝ่าย

เศษกระจกพวกนั้นแตกละเอียดมาก แถมเขายังใส่ชุดเกราะหนาเตอะ ตอนนี้เลยยังมองไม่ชัดว่าเศษกระจกแทงเข้าไปตรงไหนบ้าง เหลียนเซิ่งไม่กล้าใช้มือคลำสุ่มสี่สุ่มห้า เพราะกลัวจะยิ่งทำให้บาดเจ็บซ้ำซ้อน

เลือดบนใบหน้ายังคงไหลรินลงมาไม่หยุด ดูจากความลึกของแผลแล้วน่าจะโดนจุดสำคัญเข้าให้ แถมยังปักลึกไม่ใช่น้อย

จ้าวจั๋วลั่วกุมหัวพลางยันตัวลุกขึ้นนั่ง เมื่อกี้เขาโดนกระแทกเข้าอย่างจังจนตอนนี้สมองยังมึนตึบไปหมด เขาเอ่ยถาม “เป็นยังไงบ้าง บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า”

เขาคลานตามมาที่เบาะหน้า พอเห็นสภาพของทหารนายนั้นก็ชะงักลมหายใจไปจังหวะหนึ่ง ก่อนจะชี้มือไปข้างหน้าแล้วพูดว่า “ตรงนั้น มีกล่องปฐมพยาบาลฉุกเฉินอยู่ รีบฉีดยาห้ามเลือดให้เขาก่อนเข็มหนึ่ง”

กล่องพยาบาลอยู่ใต้แผงควบคุม เหลียนเซิ่งเอื้อมมือเข้าไปหยิบมันออกมา

จ้าวจั๋วลั่วบอก “เข็มยานั่น”

เหลียนเซิ่งหยิบมันออกมาตามที่บอกพลางถาม “ฉีดยังไง”