การแก้แค้น

การแก้แค้น

ทหารพันธมิตรที่มาช่วยคราวนี้มีจำนวนค่อนข้างมาก พวกเขายืนคุมเชิงอยู่หน้าประตู ถ้าต้องเปิดฉากยิงกันจริง ๆ ก็ไม่มีใครถอยอยู่แล้ว แต่ทุกคนไม่กล้าบุ่มบ่ามเข้าไปข้างหน้า เพราะกลัวจะไปยั่วฝั่งตรงข้ามจนมีคนบาดเจ็บล้มตาย ข้างในนั้นมีแต่สามัญชน ถ้าเกิดปืนลั่นขึ้นมาแม้แต่นัดเดียว นั่นหมายถึงหนึ่งชีวิตเลย

ไม่มีใครบอกสักนิดว่าแม่งรบกันแล้วต้องมาโต้วาทีกันก่อนด้วย พวกทหารเห็นได้ชัดว่าพูดไม่เก่งเท่าอีกฝ่าย แถมยังไม่เข้าใจเลยว่า ทหารพันธมิตรมาช่วยคนของฝั่งตัวเองแท้ ๆ ทำไมต้องหาเหตุผลมารองรับสารพัดด้วย

ตอนนี้บรรยากาศข้างนอกตึงเครียดมาก พวกเขาต้องคอยระวังข้าศึกที่ไม่รู้จะโผล่มาตอนไหน สถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก สมองยิ่งคิดอะไรไม่ทันเข้าไปใหญ่

พวกเขาอยากจะเถียงคำพูดของกองทัพเกลนน์ นั่นมันใส่ร้ายกันชัด ๆ แต่คิดไปคิดมา คำที่หลุดออกมาได้ก็มีแค่คำสั้น ๆ ว่า “ไม่” คำเดียว

พลทหารหันมองเข้าไปข้างใน ดูพวกสามัญชนที่อยู่ในนั้น

ชาวบ้านกลุ่มนั้นนั่งทำหน้าเย็นชาอยู่ในหลุมหลบภัย ไม่มีใครขยับตัวตาม ซ้ำยังพากันหดตัวถอยลึกเข้าไปข้างในอีกนิดด้วยซ้ำ

ใคร ๆ ก็กลัวความประสงค์ร้ายทั้งนั้น ยิ่งอยู่ต่อหน้าความเป็นความตายด้วยแล้ว เห็นได้ชัดว่าพวกเขาอยู่ที่นี่ก็ปลอดภัยมาตลอด แล้วจะออกไปเสี่ยงข้างนอกทำไมกันล่ะ

มีแค่พวกเหลียนเซิ่งที่ลุกขึ้นยืน แล้วก้าวเท้าเดินออกไปข้างนอกไม่กี่ก้าว