กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ยอมรับผิด
“เรื่องดี ๆ ทำไปเพียบเลยค่ะ” เหลียนเซิ่งกระแอมไอเคลียร์คอแล้วพูด “อย่างเช่น ช่วยเหลือเยาวชนที่ถูกกระทำด้วยความรุนแรง ช่วยดึงสติชายวัยผู้ใหญ่ที่หลงผิด ช่วยเหลือข้าราชการระดับรากหญ้าผู้รักและทุ่มเทในหน้าที่ให้ปฏิบัติงานตามกฎหมาย... อ้อ แล้วก็ช่วยให้คนที่ขาดความอบอุ่นได้สัมผัสถึงความงดงามแห่งความรักของแม่อีกครั้งค่ะ”
ทุกคน “...”
ครูฝึกเคาะนิ้วลงบนที่วางแขน พลางเอ่ยถาม “ภูมิใจมากสินะ”
“ไม่เลยค่ะ!” เหลียนเซิ่งเสริมขึ้นอีกประโยค “นี่เป็นสิ่งที่พวกเราสมควรทำอยู่แล้วค่ะ!”
ทุกคน “...”
เหลียนเซิ่งเหลือบมองพวกเพื่อน ๆ
เจ้าพวกนี้พึ่งพาไม่ได้เอาเสียเลย ถ้าเป็นคุณนายหลินเลี่ยละก็ โอ้ ป่านนี้คงพูดคล้อยตามเธอแล้วรับช่วงต่อบทสนทนาไปแล้วแน่ ๆ ห้ามให้อีกฝ่ายจับได้เด็ดขาดว่าตัวเองมีท่าทีสั่นคลอนแม้แต่นิดเดียว
เวลาต้องเผชิญกับความผิดที่ตัวเองไม่ได้ทำแถมยังยอมรับไม่ได้เด็ดขาด การทำตัวแข็งกร้าวเข้าไว้จะยิ่งแสดงให้เห็นถึงจุดยืนและท่าทีที่ชัดเจน เพื่อให้แน่ใจว่าจะชิงความได้เปรียบมาให้ตัวเองได้มากพอในการเจรจา
แต่เจ้าพวกที่เอาแต่ทำหน้างงเป็นไก่ตาแตกนี่มันชวนให้หงุดหงิดชะมัด ตามจังหวะกันไม่ทันเลยสักนิด