ชอบ

ชอบ

เหลียนเซิ่งยกมือขึ้นตรวจดูอาวุธตรงท่อนแขนที่เหลืออยู่ครึ่งเดียวของตัวเอง

ทุกคนกลั้นหายใจรอคอยผลลัพธ์ เหยียนซั่วเองก็จับจ้องเขม็ง

อีกฝ่ายยังโจมตีระยะไกลได้อยู่หรือไม่ คือสิ่งสำคัญที่สุดที่จะตัดสินผลแพ้ชนะของเขา

ทั้งสองคนยังคงรักษาระยะห่างเอาไว้ ไม่มีใครผลีผลามขยับตัว

ตัวโพจวินไม่ได้ติดตั้งอาวุธทำลายล้างมามากมาย ส่วนใหญ่จะติดไว้ที่แขนกับรอยต่อระหว่างไหล่และแผ่นหลัง

จากนั้นระบบก็แจ้งกลับมาว่าอาวุธพลังงานพังเสียหายแล้ว กระบอกปืนใหญ่ด้านหลังก็ได้รับผลกระทบจากแรงสั่นสะเทือนจนชิ้นส่วนเสียหาย และประเมินว่าไม่สามารถยิงออกไปตามปกติได้

เหลียนเซิ่งถอดพวกมันออกเงียบ ๆ แล้วโยนทิ้งลงพื้นทันที

“เฮ้อ—!”

เมื่อเห็นท่าทางของเธอและเข้าใจความหมาย ทั่วทั้งสหพันธ์ก็ส่งเสียงถอนหายใจออกมาพร้อมกัน