จิตวิญญาณ

จิตวิญญาณ

ถ้ามีการจัดอันดับขึ้นมาละก็ เหลียนเซิ่งต้องเป็นคนที่เหยียนซั่วเกลียดที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

ยัยคนนี้คุยด้วยไม่รู้เรื่องเลยจริง ๆ ทำยังไงก็ชอบไม่ลง

ท่ามกลางแสงสนธยา หุ่นรบแขนขาดตัวหนึ่งยืนประจันหน้ากับหุ่นศัตรู พลางพ่นคำพูดที่เต็มไปด้วยการยั่วยุ

ต่อให้ตอนนี้จะตกเป็นรองอย่างเห็นได้ชัด แต่ดูเหมือนเธอจะไม่เก็บเอามาใส่ใจเลยสักนิด

เธอผ่อนคลายมาก ท่าทางทุกอย่างมันฟ้องชัดเจนว่าเธอไม่ได้รู้สึกกดดันเลยแม้แต่น้อย

ผู้ชมในซานเยาคุ้นเคยกับภาพแบบนี้เป็นอย่างดี

“ท่านแม่ทัพใหญ่แขนเดียวหวนคืนยุทธภพงั้นเหรอ?”

“ฟังดูฮึกเหิมดีอยู่หรอก แต่ทุกคนต้องมองความจริงด้วยนะ! เธอเสียแขนข้างที่ใช้ป้องกันไปแล้ว หลังจากนี้จะสู้ยังไงล่ะ? การป้องกันของพั่วจวินยิ่งห่วยแตกอยู่ด้วย”

“ดูเหมือนวิชาดาบตะวันตกจะเหนือกว่าแฮะ? ตอนนี้ได้เปรียบเต็มประตูเลย แถมวิชาดาบยังดูสง่างามมากด้วย หุ่นรบเกราะหนักตันเท่ายังกับหมู พอใช้ดาบนี้แล้วดูพริ้วขึ้นเยอะเลย”