เปิดศึก

เปิดศึก

จ้าวจั๋วลั่วยิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิด

อุตส่าห์เรียกรูมเมตมาช่วยพาเธอเก็บแต้ม แต่อีกฝ่ายอาจไม่ได้เห็นค่าเลยด้วยซ้ำ แถมตอนใช้คะแนนยังใจป้ำกว่าพวกตนเสียอีก เดิมทีคิดว่าเธอเป็นคนใฝ่รู้และหัวไว ที่แท้ก็แค่เห่อตามความอยากรู้อยากเห็นชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น กลายเป็นว่าที่ผ่านมาเขาเป็นห่วงเก้อไปเองทั้งนั้น

แต่พอลองคิดดูอีกที เขาก็รู้สึกพูดไม่ออกบอกไม่ถูกเหมือนกัน ทำไมเขาต้องไปเอาจริงเอาจังกับเด็กประถมขนาดนั้นด้วยนะ?

เยี่ยปู้ชิงเห็นเขาเดินออกมาด้วยสีหน้าไม่ค่อยดี จึงเอ่ยถาม “เป็นอะไรไปน่ะ?”

จ้าวจั๋วลั่วจึงเล่าวีรกรรมสุดพิลึกเรื่องที่แม่ทัพใหญ่เพี่ยวฉีไปตั้งลานประลองให้ฟัง

ฟางเจี้ยนเฉินเห็นสภาพหงอยเหงาของจ้าวจั๋วลั่ว ในใจก็พลันรู้สึกสมดุลขึ้นมาทันที จึงโบกมือพูดว่า “โธ่เอ๊ย อีกฝ่ายเพิ่งจะแปดขวบเองนะ จะเอาเหตุผลของนายไปคุยด้วยไม่ได้อยู่แล้ว อย่าไปถือสาเธอเลย การเก็บแต้มมีไว้เพื่ออะไรล่ะ? ก็เพื่อความสนุกไง! แล้วอะไรสนุกที่สุด? ลานประลองไงล่ะ!”

แต้มของพวกเขาสมัยก่อนก็อาศัยการไต่ขึ้นมาจากลานประลองนี่แหละ

สิ่งที่เรียกว่าลานประลอง ก็คือการเอาคะแนนที่มีอยู่ไปแลกกับหนทางเลื่อนระดับที่ดีกว่า

อุตส่าห์เหน็ดเหนื่อยกับการเก็บแต้มเพื่อตั้งลานประลองแล้วเริ่มนับหนึ่งใหม่ พอลานประลองพัง ก็ตั้งใหม่แล้วเริ่มนับหนึ่งใหม่อีกรอบ