เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 427 ข้าสั่งให้ลุกหรือไง
เฉินเจียหนานตบมือดังแปะ เสียงนั้นก้องกังวานชัดเจน ท่ามกลางห้องที่มัวสลัวเล็กน้อยกลับเด่นชัดเป็นพิเศษ เขาเดินด้วยฝีเท้าเบาแต่แฝงความเกเรก้าวไม่กี่ก้าวก็มาหยุดตรงหน้าเฉินเสี่ยวซง ก้มตัวลงเล็กน้อย ดวงตาวาววับด้วยประกายเยาะเย้ย กระซิบกับเขาอย่างกวน ๆ ว่า “ไอ้หนู ลองดูสภาพตัวเองตอนนี้สิ น่ารักออกจะตาย! ถ้ารู้จักกาลเทศะตั้งแต่แรก จะต้องมาเจ็บตัวแบบนี้หรือเปล่า?” พูดพลางก็ยื่นนิ้วออกมานิ้วหนึ่ง เขี่ยหัวของเฉินเสี่ยวซงเบา ๆ
ตอนนี้เฉินเสี่ยวซงน้ำตาคลอเบ้าอยู่ในดวงตา ลำคอเหมือนมีอะไรมาอุดตัน สะอื้นพูดว่า “ท่านผู้เฒ่า… ผมผิดไปแล้ว… ผมไม่รู้จักกาลเทศะ! ผมมันไอ้สารเลว! ขอร้องล่ะให้โอกาสผมสักครั้งเถอะ!” พูดพลางก็ส่งสายตาหวานให้เฉินเจียหนาน ประจบเอาใจเฉินเจียหนานไม่หยุด ร่างกายก็สั่นเทาเล็กน้อยเพราะความกลัว