เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 428 ข้าไม่ให้เจ้าแม้แต่เป็นผี
มุมปากของเฉินเจียหนานยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชาและดูแคลน หัวสั่นเบา ๆ ก่อนที่เขาจะยื่นนิ้วออกมาชี้ตรงไปที่จมูกของเฉินต้าซงพลางตะโกนเสียงดังลั่นว่า “หลิวเทียนขุย! ฮ่าฮ่า! ไอ้สารเลวนั่นตอนนี้คงกำลังต่อคิวรอน้ำแกงเมิ่งผออยู่บนสะพานเมิ่งผออยู่มั้ง! ถ้าแกอยากดื่ม ข้าไม่รังเกียจให้มันหิ้วมาฝากแกสักชามหรอกนะ”
เฉินต้าซงชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นกล้ามเนื้อบนใบหน้าก็เกร็งขึ้นทันที สีหน้าซีดเผือดลงในพริบตา โดยไม่รู้ตัว ร่างกายของเขาหดถอยไปข้างหลังอย่างไม่อาจควบคุม ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและความสับสน เขาถามด้วยเสียงสั่นเครือว่า “แกเป็นใครกันแน่”
พอพูดจบ เขาก็หันขวับไปทันที จ้องเขม็งไปที่เฉินเสี่ยวซงอย่างดุร้าย ราวกับว่ามีไฟลุกอยู่ในดวงตา จากนั้นเขาก็กระโดดขึ้นสูง แขนตวัดเป็นเส้นโค้งกลางอากาศ เสียง “เพี้ยะ” ดังขึ้นพร้อมกับที่ฝ่ามือตบลงบนใบหน้าของเฉินเสี่ยวซงอย่างแรง พร้อมตะโกนลั่นว่า “ไอ้ลูกหมา! บอกข้ามาสิ เรื่องนี้มันเป็นบ้าอะไรกันแน่!”