เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 426 ข้าเป็นคนขี้ขลาด ข้าเป็นคนกระดูกอ่อน
เฉินเจียหนานขมวดคิ้วแน่น ในดวงตาวาววับด้วยแสงดุร้าย ก้าวเท้าพุ่งไปข้างหน้าหลายก้าวติดกัน จากนั้นมือขวาของเขาก็ยื่นออกไปราวกับสายฟ้า คว้าคอเสื้อของเฉินเสี่ยวซงเอาไว้แน่น ดึงขึ้นอย่างแรง เท้าทั้งสองของเฉินเสี่ยวซงลอยพ้นพื้นทันที ร่างกายแกว่งไปมาในอากาศสองสามครั้ง ในขณะเดียวกันเฉินเจียหนานก็เบิกตากว้างด้วยความโกรธ ตะโกนใส่เขาอย่างดุร้ายว่า “ลูกชายของเฉินคุนผู้โด่งดัง แค่เรื่องเล็ก ๆ แค่นี้ก็ทำให้แกกลัวได้แล้ว! แกมันอ่อนด้อยเกินไปแล้ว!”
ใบหน้าของเฉินเสี่ยวซงซีดเผือดราวกระดาษขาวในพริบตา ในดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและตื่นตระหนก ขาทั้งสองของเขาสั่นระริกอย่างควบคุมไม่ได้ มือทั้งสองพยายามแกะมือของเฉินเจียหนานออกโดยสัญชาตญาณ แต่ก็ได้แต่ดิ้นรนอย่างเปล่าประโยชน์