เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 386 หยิ่งผยองและกดขี่ผู้อื่นเสียจริง
อวี๋เหล่าเอ้อร์ยิ้มระรื่นเต็มห น้า วิ่งกะจ้อยร่อยตามหลัง "คุณชายหวัง" มือทั้งสองยังยื่นออกมาเป็นระยะ ทำท่าเหมือนจะประคองอย่างเลือน ๆ ท่าทางราวกับขันทีที่ติดตามขุนนางในสมัยโบราณ เบื้องหลัง ลูกน้องกลุ่มหนึ่งห้อมล้อมทั้งสองคนเดินเรียงแถวกันเข้าไปในโถงชั้นล่างของคฤหาสน์
พอเข้าไปในโถง การตกแต่งหลากสีสันก็ปรากฏแก่สายตาทันที ลูกโป่งลอยไสว ริบบิ้นห้อยระย้า อบอุ่นสุด ๆ กลางโถงมีโต๊ะกลมใหญ่โต๊ะหนึ่งวางขวดเหล้าอย่างดีสิบกว่าขวดเรียงรายเป็นระเบียบ ฉลากเหล้าเปล่งประกายจาง ๆ ใต้แสงไฟ รอบ ๆ มีจานผลไม้ประณีตที่เต็มไปด้วยผลไม้สดใหม่ฉ่ำน้ำ รวมถึงอาหารว่างหลากหลายจัดวางเรียงกันอย่างสวยงาม
"คุณชายหวัง" หยุดฝีเท้าลง ยืนนิ่งอยู่กับที่ เชิดศีรษะขึ้นเล็กน้อย หรี่ตา ปากทำเสียงจั๊กจี้ พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่จงใจลากยาวว่า "ก็ไม่เลวนะ รู้สึกเหมือนงานเลี้ยงวันเกิดอยู่เหมือนกัน" อวี๋เหล่าเอ้อร์เห็นดังนั้น ริ้วรอยตีนกามุมตาก็ยิ่งลึกขึ้นเพราะรอยยิ้ม รีบพยักหน้ารัว ๆ มุมปากเถี่ยเฟยก็ฉีกเป็นรอยยิ้มบาง ๆ แต่แววตากลับแฝงความระแวดระวังอยู่บ้าง