เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 387 “คุณชายหวัง” ผู้แปรปรวนง่าย
ตอนนี้ คุณชายหวังเชิดคางขึ้นเล็กน้อย ขมวดคิ้วแน่นเป็นรูปตัว “ยี่สิบ” สายตาเต็มไปด้วยความรังเกียจ เขาหันข้างใบหน้าอย่างแรง จ้องเขม็งไปที่จิ่งเปียนครั้งหนึ่ง แก้มป่องขึ้นเล็กน้อยเพราะความโกรธ แล้วตะโกนเสียงดังลั่น “ไอ้หมาเกาะเกาะ เจ้าเงี่ยหูฟังให้ดี ข้าไม่ชอบให้ใครมาเรียกข้าว่าหวังซัง ต่อไปให้เรียกข้าคุณชายหวัง หรือจะเรียกข้าว่าท่านผู้เฒ่าก็ไม่ว่ากัน ไม่อย่างนั้นข้าจะต่อยฟันหมาเจ้าหลุดเดี๋ยวนี้!” พูดพลางก็แกว่งกำปั้นที่กำแน่น จนข้อมือดังลั่นกร๊อก ๆ
ใบหน้าจิ่งเปียนเปลี่ยนเป็นขาวสลับแดง ปลายปากหย่อนลงเล็กน้อย ตาเบิกโพลง หน้าอกกระเพื่อมแรง เห็นได้ชัดว่าโกรธถึงขีดสุด เขาเพิ่งจะยกมือขึ้นอาละวาด แต่คุณชายหวังก็ชิงลงมือก่อน ราวกับเสือดาวว่องไว ยื่นมือขวาออกมา “เพียะ” ตบเข้าที่ใบหน้าของเขาอย่างแรง จนหัวจิ่งเปียนสะบัดไปข้างหนึ่ง พลางด่าไม่หยุด “ไอ้สารเลว ข้าพูดกับเจ้าอย่างจริงจัง แต่เจ้ากลับทำหน้าบึ้งใส่ข้า แม่เจ้าไปเป็นนางบำเรอเริงสำราญมานานจนไม่มีเวลาสอนเจ้าเรื่องมารยาทใช่ไหม!”