เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 385 "คุณชายหวัง"
พอเถี่ยเฟยพูดจบ นางก็ปล่อยอวี๋เหล่าเอ้อร์ ยกคางขึ้นเล็กน้อย ก้าวยาวๆ ตรงไปยืนตรงหน้าชายแว่น รองเท้าส้นสูงกระทบพื้นดัง "ก๊อกๆ" นางหยุดกะทันหัน มือทั้งสองเท้าสะเอว หน้าอกขึ้นลงรุนแรงด้วยความโกรธ กลายเป็นหญิงโกรธเกรี้ยวในพริบตา ราวกับสิงโตคำรามจากฝั่งตะวันออก ชี้หน้าชายแว่นด้วยท่าทีสูงส่ง "ไอ้ลูกหมาแก ตาแกถูกขี้หมูอุดตายหรือไง!
ตอนนี้ควรลืมตาให้สว่างกว่านี้หน่อย ดูให้ดีว่าผู้ชายที่หล่อเหลาเอาการ สง่างามอยู่ตรงหน้าแกน่ะคือใคร เขาคือคุณอวี๋ เจ้าพ่อสถานีรถไฟเมืองไห่ตง ถ้าแกคุกเข่าลงเดี๋ยวนี้ ยอมจ่ายเงินชดใช้และขอโทษอย่างว่องไว
คุณหนูผู้นี้ก็จะพูดดีๆ ให้แกกับเขา ปล่อยแกไปครั้งหนึ่ง อิอิ ไม่อย่างนั้น แกเห็นผู้ชายที่สง่างามน่าเกรงขามข้างๆ ข้าเหล่านี้ไหม พวกเขาคือพี่ใหญ่ที่โด่งดังในวงการนักเลงไห่ตงกันทั้งนั้น พวกที่ฆ่าคนไม่กะพริบตา แค่พวกเขาไม่พอใจนิดเดียว ก็จะสับแกเป็นแปดส่วนให้หมากินในพริบตา!"