กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 316 จุดติดขัดอยู่ตรงไหน?
ลู่หว่านหนิงส่งเสียงจิ๊เบา ๆ ก่อนหันไปสบกับใบหน้าของจู้เหวยอีที่แม้จะกลายเป็นแม่คนแล้ว แต่ยังคงมีความเยาว์วัยอยู่หลายส่วน น้ำเสียงของเธอจึงอ่อนลงโดยไม่รู้ตัว
“อีอี พวกเราก็กินของพวกเราไป ไม่ต้องไปสนใจเขา!”
ยิ่งมองใบหน้านี้มากเท่าไร เธอก็ยิ่งรู้สึกว่าลูกชายของตัวเองช่างทำเรื่องโหดร้ายได้ลงคอ ตอนนั้นเขาทำใจลงมือได้อย่างไรกัน?
จู้เหวยอีมองกู้ลู่เหยียนอย่างเคลือบแคลงอีกครั้ง เมื่อสบเข้ากับดวงตาที่ดูรู้สึกผิดเล็กน้อยของเขา เธอก็ฉีกยิ้มหวาน
จากนั้นจึงพยักหน้าให้ลู่หว่านหนิงอย่างว่าง่าย
“อืม!”
จนกระทั่งลู่หว่านหนิงหิ้วกระติกเก็บความร้อนหลายใบออกไป ในห้องผู้ป่วยจึงเหลือเพียงสามีภรรยาคู่นี้ จู้เหวยอีถึงได้หรี่ตาถามคาดคั้น