ตอนที่ 315 เดรัจฉานก็คือเดรัจฉาน

ตอนที่ 315 เดรัจฉานก็คือเดรัจฉาน

“ไม่เป็นไรค่ะพ่อ”

จู้เหวยอีส่ายหน้าเบา ๆ สายตาลอยไปยังขอบหน้าต่าง และบังเอิญตกลงบนช่อดอกไม้ป่าช่อเล็ก ๆ

ดอกตูมเล็ก ๆ แต่ละช่อไม่ได้เป็นระเบียบงดงามเหมือนดอกไม้ที่เพาะเลี้ยงในเรือนกระจก ทว่ากลับชูรับแสงไฟ เผยให้เห็นพลังชีวิตสดใหม่ที่ไม่อาจกดข่มได้

สองพ่อตากับลูกเขยมองเธออยู่คนละข้าง สีหน้าซ่อนความกังวลหนักอึ้งเอาไว้

เธอเอ่ยขึ้นช้า ๆ น้ำเสียงแผ่วเบา แต่ทุกถ้อยคำกลับชัดเจน

“เวลาผ่านไปสิบสองปีแล้ว รุ่นพี่หลายคนยังติดอยู่กับปัญหานั้น เพียงเพราะแผนงานก่อนหน้านี้ ถึงได้ถกเถียงกันไม่หยุด”

เธอหยุดไปครู่หนึ่ง แววตาค่อย ๆ คลายความค้างคา

“ถ้าอย่างนั้น ฉันยังมีเหตุผลอะไรให้เอาแต่หลบหนีอีกล่ะ?”