เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 317 ต่อให้เป็นแม่ศรีเรือนก็ทำอาหารไม่ได้ถ้าไม่มีข้าว
ตรงไปตรงมาขนาดนี้เลยเหรอ?
คณบดีลูและคนอื่น ๆ สูดหายใจเย็นเยียบเข้าไปอย่างอดไม่ได้ ก่อนจะกวาดตามองไปรอบ ๆ
อืม…
พี่สะใภ้ฟางที่มาพร้อมกับพวกเขา หลังจากทักทายกับจู้เหวยอีในตอนแรกแล้ว ก็ออกไปเองอย่างรู้หน้าที่ พร้อมกับพาพ่อและพี่ชายของจู้เหวยอีที่หน้าตาดีเป็นพิเศษออกไปด้วย
คนที่เหลืออยู่ทั้งหนึ่งสองสาม ล้วนเป็นคนจากสถาบันวิจัยของพวกเขา
สุดท้าย สายตาของคณบดีลูตกลงบนตัวกู้ลู่เหยียนที่เข้าเฝือกและนั่งอยู่ข้างจู้เหวยอีในท่าทางราวกับกำลังปกป้องเธอ ก่อนจะเอ่ยแนะนำว่า
“ผู้บังคับการกู้ ต่อจากนี้เป็นความลับภายในสถาบันวิจัยของเรา นายช่วยหลบออกไปก่อนสักครู่ได้ไหม?”
ทันทีที่เสียงพูดจบลง หร่วนอวิ๋นจื้อก็พาพยาบาลเข้ามา ทำลายความเงียบชั่วขณะนั้น