ตอนที่ 314 น่าเสียดายจริงๆ

ตอนที่ 314 น่าเสียดายจริงๆ

“งั้นเด็กคนนั้นฟื้นแล้วจริง ๆ เหรอ?”

หลังเลิกงาน หร่วนอวิ๋นจื้อก็เลี้ยวไปยังเรือนรวมทันที

เดิมทีเขาพักอยู่กับภรรยาในเขตบ้านพักครอบครัวทหารงพยาบาล แต่ช่วงหลายวันที่เกิดเรื่องของจู้เหวยอี เขาก็เอาแต่ไปมาหาสู่ทางบ้านปู่กับย่า

หร่วนอวิ๋นจื้อพยักหน้า

“วางใจได้ ก่อนเลิกงานผมแวะไปดูอาการเธอมาอีกรอบ เธอแค่หลับไปเท่านั้น รอหลับจนอิ่มก็ฟื้นได้แล้ว”

สองผู้เฒ่าอดไม่ได้ที่จะตบอกตัวเองเบา ๆ แล้วถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“ขอแค่ฟื้นได้ก็พอ ขอแค่ฟื้นได้ก็ดีแล้ว…”

ขอเพียงเธอยอมฟื้นขึ้นมา ก็แปลว่าเธอยังมีความปรารถนาที่จะมีชีวิตอยู่

…