ตอนที่ 171 คนดี ๆ ก็ควรอยู่กันอย่างมีความสุข

ตอนที่ 171 คนดี ๆ ก็ควรอยู่กันอย่างมีความสุข

รถแล่นลึกเข้าไปเรื่อย ๆ เส้นทางก็ยิ่งห่างไกลผู้คนมากขึ้น ในที่สุดก็หยุดลงหน้าลานบ้านแห่งหนึ่งที่อยู่สุดปลายทาง

จู้เหวินหลี่ยังไม่ได้ลงจากรถ พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นผืนป่าทึบที่ติดอยู่กับกำแพงล้อมลานบ้าน ดวงตาพลันเป็นประกาย รู้สึกชื่นชอบสภาพแวดล้อมแปลกใหม่นี้ขึ้นมาไม่น้อย

จู้เหวยย่วนที่นั่งอยู่บนที่นั่งข้างคนขับเห็นภูเขาใหญ่ก่อนเขาเสียอีก ตอนนี้กำลังพยายามปลดเข็มขัดนิรภัยอย่างร้อนรน แถมยังตบเบาะพิงพร้อมชี้ไปยังภูเขาใหญ่ไกลออกไป แบ่งปันสิ่งที่เห็นกับจู้เหวินหลี่ที่นั่งอยู่เบาะหลัง

“พ่อ ภูเขา! ภูเขาใหญ่ ที่นี่คือบ้านเรา!”

เจิ้งเป่าเป่าเห็นจู้เหวยย่วนติดอยู่ในเข็มขัดนิรภัย จึงรีบช่วยปลดเข็มขัดให้เขาอย่างรู้จังหวะ