กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 172 ฉันเป็นแม่ของอีอี
“อีอี ผลไม้นี่แม่เพิ่งล้างแล้วก็หั่นเสร็จ กินเล่นไปก่อน แล้วเดินเล่นอยู่แถวนี้ รอเก็บของในบ้านเรียบร้อยค่อยเข้าไป”
คนกลุ่มหนึ่งช่วยกันขนสัมภาระ จู้เหวยอีจึงได้แต่เดินตามอยู่ด้านหลัง แล้วยื่นมือออกไปช่วยบ้าง
ลู่หว่านหนิงที่เข้าไปในบ้านรอบหนึ่ง ยกจานผลไม้เล็ก ๆ ออกมา แล้วยัดใส่มือจู้เหวยอี
“ไม่ต้องให้ฉันช่วยจริง ๆ หรือ?”
จู้เหวยอีถือจานผลไม้ พลางมองเข้าไปในลานบ้าน เห็นทุกคนเดินขวักไขว่ยุ่งอยู่กับการจัดบ้านให้เธอ แล้วเธอเอาแต่เดินเล่นแบบนี้จะดูไม่ดีหรือเปล่า?
ป้าข้างบ้านหลายคนที่ยืนดูเรื่องสนุกอยู่ด้านข้าง ในที่สุดก็อดใจไม่ไหว ต่างเรียกหากันแล้วพากันเข้ามาใกล้ พอเดินมาถึงก็ยังมองเข้าไปในลานบ้านอย่างเปิดเผย โดยเฉพาะมองสองพ่อลูกตระกูลจู้ที่เพิ่งเข้าไป