กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 111 เธอไม่เจ็บ แต่พวกเราเจ็บ
กู้เชี่ยนเชี่ยนร้องเสียงใสว่า “อาสะใภ้คนเล็กมาแล้ว!” ทันใดนั้นผู้คนทั้งลานบ้านก็คึกคักขึ้นมา เด็กชายหลายคนวิ่งไล่หยอกล้อกันพลางเปิดประตูรั้วเหล็ก แล้วส่งเสียงร้อง “อ๊าว ๆ” ไม่หยุดไปทางรถจี๊ป
กู้ลู่เหยียนจอดรถชิดข้างทางจนเรียบร้อย พอลงจากรถแล้วก็ประคองจู้เหวยอีลงมาอย่างระมัดระวัง จากนั้นจึงหันไปหยิบสัมภาระที่เบาะหลัง
ระหว่างที่เขาหันหลังไป จู้เหวยอีก็ถูกเด็กน้อยหัวกลมสามคนล้อมเอาไว้ แต่ละคนอ้าปากตะโกนจนสุดเสียงว่า
“อาสะใภ้คนเล็ก…”
โอ้ ยังมีอีกคนที่เรียกเธอว่าอาสะใภ้ลูกพี่ลูกน้องด้วย!
ตอนแรกจู้เหวยอีชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นก็เอียงศีรษะ ยิ้มจนดวงตาโค้งให้พวกเขา แล้วพูดเสียงอ่อนโยนว่า
“สวัสดี”