กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 110 ต้องระวังน้ำหนักมือ
จู้เหวยอียืนกราน ขณะที่หมออู๋กำลังรออยู่ตรงข้าม กู้ลู่เหยียนเถียงเธอไม่ไหว จึงได้แต่ยอมอ่อนข้อ
“ได้ ฉันจะรอเธออยู่หน้าประตู มีอะไรก็เรียกฉัน”
เมื่อเห็นเขาเดินออกจากห้องตรวจไปแล้ว ยังใส่ใจปิดประตูให้เธออย่างดี
จู้เหวยอีจึงเงยหน้าขึ้นมองหมออู๋ คราวนี้ความเร็วในการพูดของเธอเร่งขึ้นโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะเล่าอาการน่าอายของตัวเองในตอนนี้ออกมารวดเดียวจนหมด
หลังฟังจบ หมออู๋ชะงักไปก่อน จากนั้นก็หัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้
จู้เหวยอีสบเข้ากับดวงตาคู่นั้น ขนตาของเธอสั่นไหวเบา ๆ สองครั้ง ก่อนจะเบือนแก้มหนีโดยไม่รู้ตัว ราวกับไม่กล้าสบตาอีกฝ่าย