กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 188 ฮูหยินต่างหากที่เข้าใจอย่างถ่องแท้
ซิงซิงได้ยินเสียงตื่นเต้นของเจ้านายน้อย ก็กระโดดโลดเต้นตามไปด้วย พลางส่งเสียงโฮ่ง ๆ ออกจากปาก
เสิ่นเยวี่ยหมิงลงจากรถม้า ก็เห็นฉู่จ่านที่ตามมาแต่ไกลจริง ๆ เขาสะพายห่อผ้าเล็ก ๆ ไว้บนหลัง มีกระบี่ห้อยที่เอว ราวกับจอมยุทธ์ผู้หนึ่ง
นางรู้สึกโกรธอยู่ในใจ แต่ก็สงสารเขาจริง ๆ
ฉู่ซิงอี๋ส่งลาราษฎรแล้ว ก็พาฉู่จ่านมา สีหน้าลำบากใจเช่นกัน
เสิ่นเยวี่ยหมิงดึงฉู่จ่านไว้ ดุว่า “เจ้าตามออกมาทำไม? รู้หรือไม่ว่าพวกเราจะไปที่ใด?”
ฉู่จ่านเพียงก้มหน้าไม่พูด
“เจ้าเด็กคนนี้” เสิ่นเยวี่ยหมิงโกรธจนใช้มือจิ้มศีรษะเขา “รีบกลับไปเสีย นครหยกไกลนัก ที่นั่นเป็นถิ่นแปลกหน้าทั้งสิ้น เจ้าตามพวกเราไปก็ไม่ใช่เรื่อง”