กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 189 นึกว่าเขาหล่อด้วยทองแดงและเหล็กเสียอีก
ฉู่ซิงอี๋ยิ้มอย่างจนใจ “ราชเลขาธิการสำนักมุขมนตรีนี้ได้มาอย่างไร เจ้ารู้ดีที่สุด ก็เพียงราวกับเดินบนน้ำแข็งบางเท่านั้น”
“ไม่เป็นไร” เสิ่นเยวี่ยหมิงหันกลับมา เอื้อมมือโอบเขาไว้ “พวกเราไปด้วยกันก็ไม่ดีหรือ”
นางเงยหน้าขึ้นมองเขา ยิ้มเบา ๆ “อย่างไรเล่า เจ้ายังรู้จักกลัวด้วยหรือ”
ยังนึกว่าเขาหล่อจากทองแดงและเหล็กเสียอีก
ฉู่ซิงอี๋ร่างกายก็เหนื่อยล้ามาก แต่ในใจกลับสงบอย่างประหลาด ในอ้อมกอดมีหยกนุ่มและกลิ่นหอมอบอุ่น เสียงกระซิบแผ่วเบา รู้สึกเพียงทั่วร่างผ่อนคลาย
เขาโอบนางแน่นขึ้น พึมพำว่า “ข้านึกว่าเจ้าขี้ขลาดนัก พอได้ยินคงจะกลัว”