กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 181 จิ๊ เจ้าข้ามแม่น้ำแล้วรื้อสะพาน
ถ้อยคำเหล่านี้ทำให้หลี่เซินมีน้ำตาคลออีกครั้ง
“แต่ก่อนข้ายังแอบคิดในใจว่า ภายหน้าเมื่อได้ดิบได้ดี จะต้องให้มันได้ใช้ชีวิตอย่างสบาย จะเปลี่ยนอานใหม่ให้มัน ให้มันได้กินหญ้าอ่อน ไม่ต้องรับความเหนื่อยยากอีก ไม่ต้องตรากตรำเดินทางอีก แต่ไม่นานนัก ข้าก็ต้องถูกส่งไปประจำการต่างถิ่น หวั่งหม่ากลับแก่ชราเต็มทีแล้ว จากนครหยกถึงจวนจางโจวไกลตั้งพันลี้ มันไปไม่ถึงแล้ว...”
น้ำเสียงเขาสะอื้น “ข้าเดิมคิดว่ามันจะทนรอจนข้ากลับนครหยกได้ แต่ปีนี้ หวั่งหม่าก็...”
แล้วเขาก็ร้องไห้จนพูดไม่ออก
จ้าวฮุ่ยรีบลุกขึ้น เดินไปข้างหลังสามี พลางปลอบโยนด้วยเสียงอ่อนโยน