กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 182 นางมั่นใจเสมอว่านี่คือตัวนาง
ฉู่ซิงอี๋ไม่มีความเข้าใจในสิ่งเหล่านี้เท่าเขา มองห่วงสายหยกพลางเกิดความรู้สึกแปลก ๆ ขึ้นในใจเพียงเล็กน้อย แต่ชั่วพริบตาก็ถูกน้ำเสียงแปลก ๆ ของหลี่เซินขัดจังหวะเสียก่อน
เขาทนไม่ไหวอยู่บ้าง
“ได้ ๆ ๆ ข้ารับปากเจ้าแล้ว รีบหุบปากเสียเถิด...”
วันแรกของตรุษจีน พอตกค่ำ ลานบ้านสว่างไสวด้วยแสงไฟ
หานซื่อเรียกวั่งอันไปล้างหน้าล้างตาเข้านอน ซิงซิงก็ตามไปก่อกวน นางจึงตวาดใส่สองสามคำ
เสิ่นเยวี่ยหมิงและจ้าวฮุ่ยได้ยินเสียงเคลื่อนไหวเช่นนั้น จึงหยุดพูดกัน
สองคนมองกองตำรับยาที่มีทั้งยาแก้พื้นบ้านแถบนี้และตำรับยาที่หลิวติ้งหามาได้จากข้างนอก ต่างก็จนใจนัก