ตอนที่ 180 ตั้งแต่มีวั่งอัน ข้าก็ทนฟังเรื่องเหล่านี้ไม่ได้

ตอนที่ 180 ตั้งแต่มีวั่งอัน ข้าก็ทนฟังเรื่องเหล่านี้ไม่ได้

หลังวันส่งท้ายตรุษจีน อำเภอเต๋ออันก็เริ่มมีเสียงประทัดดังเป็นระยะ ๆ เป็นครั้งคราว บางครั้งยังมีเสียงคณะงิ้วขับร้อง เสียงไพเราะอ่อนหวาน ช่างคึกคักยิ่งนัก

นี่ก็เป็นอาการภายนอกอย่างหนึ่งที่ราษฎรมีชีวิตอยู่ดีกินดี คนเราพออิ่มท้องอุ่นกายก็ชอบความคึกคัก

ฉู่ซิงอี๋ต่อการเปลี่ยนแปลงในแดนที่ตนปกครอง ย่อมเกิดความสนใจเต็มร้อยเสมอ และยังใส่ใจในสิ่งที่ราษฎรชื่นชอบเป็นอย่างมาก

เช่นการพนัน เขาได้ยินเรื่องนี้เข้าทีไร ไม่ว่ากลางวันหรือราตรี ก็ต้องจับกุมอย่างหนัก