กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 165 แน่นอนว่านางไม่ได้คิดถึงเขา
เสิ่นเยวี่ยหมิง: “……”
ว่าตามตรง นางก็อดไม่เข้าใจไม่ได้ว่าท่านทั่นฮวาเป็นอะไรไป? เวลาอยู่ต่อหน้ากัน เขาไม่เคยพูดสิ่งเหล่านี้เลย
เบื้องหน้าปรากฏภาพฉู่ซิงอี๋นั่งอยู่ริมหน้าต่าง มองพระจันทร์แล้วคิดถึงบ้านเกิดโดยไม่รู้ตัว
เขาเป็นคนที่ไม่ค่อยเอ่ยถึงความกลัดกลุ้มในใจโดยง่าย เวลาเขียนจดหมายฉบับนี้ คงได้พบเรื่องที่ชั่วขณะหนึ่งยากจะตัดสินใจ ความกังวลคลี่คลายได้ยาก และไม่มีผู้ใดให้ระบาย
มิเช่นนั้น ด้วยนิสัยของเขา เป็นไปไม่ได้เด็ดขาดที่จะพูดคำอ่อนแอเช่นนี้
ในใจนางมีความกังวลอยู่บ้าง อย่าให้เกิดเรื่องใดขึ้นเลย
“เยวี่ยหมิง เยวี่ยหมิงหรือ?” หานซื่อรีบเดินเข้ามา ข้างหลังตามมาด้วยวั่งอันที่หน้าบูดบึ้ง