ตอนที่ 121 ตระกูลฉู่มีเจ้าเป็นวาสนาของพวกเขา

ตอนที่ 121 ตระกูลฉู่มีเจ้าเป็นวาสนาของพวกเขา

“เช่นนั้นคงต้องรออีกนาน” ฉู่ซิงอี๋ส่ายศีรษะไม่หยุด “ตอนนี้ข้าเป็นเพียงนายอำเภอ หากได้พักอยู่ในเรือนหลังใหญ่โตถึงเพียงนั้น มีผู้คนมากมายคอยรับใช้ เกรงว่ายังไม่ทันได้เสพสุข ขุนนางตรวจการคงถวายฎีกากล่าวโทษข้าเสียก่อน”

เสิ่นเยวี่ยหมิงนอนคว่ำอยู่บนตั่ง ใช้มือค้ำคางพลางมองเขาด้วยรอยยิ้ม

เจ้าคนโง่ผู้นี้ ชาติที่แล้วนางอาศัยบารมีตกทอดจากเขา มิใช่เพียงได้พักอยู่ในเรือนหลังใหญ่เท่านั้น ยังมีผู้คนมากมายคอยรับใช้อีกด้วย

“รอก็รอสิ” นางบีบแก้มเขาอย่างสนิทสนม ก่อนเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจว่า “เจ้าย่อมมิได้เป็นนายอำเภอไปชั่วชีวิต ข้าเชื่อในตัวเจ้า ภายภาคหน้าเจ้าต้องเป็นเสาหลักแผ่นดินอย่างแน่นอน”