เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 120 ที่นี่แม้เล็กแต่ดึงดูดผู้คน
เสิ่นเยวี่ยหมิงสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ในใจรู้สึกเศร้าอยู่บ้าง
นางเองก็ไม่ได้ตัดเสื้อผ้าให้หญิงชราตัวเล็กมากนัก อีกทั้งผ้าที่หญิงชราตัวเล็กเลือกก็มักเป็นสีดำ สีเทา สีคราม และสีอื่น ๆ ทำนองนั้น แม้แต่เครื่องประดับบนศีรษะก็ยังเรียบง่าย
ทั้งร่างดูหม่นหมองประหนึ่งท้องฟ้าที่ไม่มีวันแจ่มใส
เสิ่นเยวี่ยหมิงเองก็เป็นม่ายมานาน เมื่อถามใจตนเอง นางไม่เคยชอบเสื้อผ้าอัปลักษณ์สีหม่นหมองเหล่านั้นเลย
และนางก็ทนกับมันมามากพอแล้วจริง ๆ
“ท่านแม่ พวกเราจะตัดพร้อมกัน ทุกคนมีเสื้อผ้าใหม่กันหมด ซินเหลียนเองก็ต้องวัดตัวด้วย ท่านอย่าได้ปฏิเสธเลยเจ้าค่ะ”
หานซื่อลังเลพลางกล่าวว่า “ทุกวันข้าก็ไม่ได้ทำอะไร อีกทั้งไม่ได้รับแขก เพียงทำอาหารแล้วออกไปเดินเล่นเท่านั้น จะสวมเสื้อผ้าดี ๆ ไปทำไมเล่า?”