กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 105 ท่านทั่นฮวามิใช่เพียงบัณฑิต
ฉู่ซิงอี๋เห็นชัดว่าถูกคำนี้ตรึงไว้ได้ ครู่ใหญ่ก็มิได้เอ่ยคำใด
แสงเทียนสั่นไหว บนเตียงพลันเงียบงัน
เสิ่นเยวี่ยหมิงลังเลขึ้นมา คำนี้สำหรับบุรุษคนหนึ่งนั้นหนักไปสักหน่อยจริง ๆ
“ข้า เอ่อ...”
ฉู่ซิงอี๋พลิกกายทาบทับ สองมือกดมือของนางไว้ นิ้วสิบนิ้วประสานกัน หายใจสองครั้ง เสียงแหบต่ำ
“อย่าพูดเพ้อเจ้อ พวกเราไม่มีปัญหาอันใด”
เสิ่นเยวี่ยหมิงเม้มริมฝีปากที่ถูกเขากัดจนชาเล็กน้อย เอ่ยค้อน “เผื่อว่าจริง ๆ พวกเราออกลูกชายไม่ได้ ท่านคิดจะทำอย่างไร”
ฉู่ซิงอี๋ก้มลงกัดริมฝีปากของนางอีกครั้ง ในกลีบปากที่พันเกี่ยวกันมีถ้อยคำหนึ่งลอดออกมาอย่างพร่าเลือน