กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 106 ฮึ แม่นางร้ายจึงได้ทุกสิ่ง
“เหลวไหล” ฉู่ซิงอี๋ปฏิเสธทันที “ข้าเป็นขุนนางผู้ดูแลราษฎรแคว้นหนึ่ง จะตีคนได้อย่างไร”
หากมิได้เห็นกับตาตนเอง ดูจากรูปโฉมงดงามอ่อนโยนดั่งหยกของเขาแล้ว ก็คงนึกว่าผู้อื่นกล่าวหาเขาให้ร้าย
เสิ่นเยวี่ยหมิงได้ยินคำนี้ก็หัวเราะออกมา ชั่วขณะหนึ่งความง่วงก็สลายหายจนสิ้น
“ข้ากับหงหลิงต่างก็เห็นแล้ว วันนี้คนที่มาก่อเรื่องเป็นผู้ใดกันเล่า ถึงทำให้เจ้าโกรธได้ถึงเพียงนี้”
นางแทบไม่เคยเห็นฉู่ซิงอี๋โกรธเลยจริง ๆ
เขาเป็นคนหนักแน่นอ่อนโยนมาโดยตลอด ยามโกรธก็เพียงเงียบไม่โต้ตอบ อย่างมากก็ตึงหน้าเอ่ยคำไม่น่าฟังสักสองสามคำ จะกล่าวถึงขั้นโกรธจนปาคนนั้นยิ่งไม่มีทาง ปาชามยังพอว่า