กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 104 เช่นนั้นยามนี้ยังแก้ไขทันหรือไม่?
เสิ่นเยวี่ยหมิงรู้ว่าเขาคิดมากเพราะเด็กสาวคนนั้น
ช่างดูไม่ออกเลย ท่านทั่นฮวาจริง ๆ แล้วในใจก็ช่างคิดมากเศร้าสร้อยเหลือเกิน สมกับเป็นบัณฑิตนักอ่าน พูดแต่ถ้อยคำเต็มไปด้วยกลิ่นอายหนังสือ
“เจ้าก็ไม่ต้องกังวลนัก วั่งอันมีหนทางของนางเองที่จะต้องเดิน ว่าแต่ หากนางได้พบชายเช่นเจ้าเข้าสักคน เจ้าจะให้นางแต่งงานหรือไม่เล่า”
เดิมเป็นเพียงคำพูดล้อเล่น แต่คาดไม่ถึงว่าฉู่ซิงอี๋กลับใคร่ครวญอย่างจริงจัง
“ข้าก็ยังไม่อยากให้นางแต่งงาน” ฉู่ซิงอี๋จ้องมองเสิ่นเยวี่ยหมิงนิ่ง มือของเขาประสานทับมือที่นางกำลังลูบวั่งอันเบา ๆ พลางเอ่ยอย่างรู้สึกผิด “แม้เจ้าจะไม่เคยพูด แต่ข้ารู้ว่าเจ้าที่แต่งงานกับข้า ก็ต้องอดทนกับความน้อยใจไม่น้อย”