ตอนที่ 82 ต้องลุยไปข้างหน้าจึงจะรู้ทาง

ตอนที่ 82 ต้องลุยไปข้างหน้าจึงจะรู้ทาง

ผ่านไปหนึ่งฤดูหนาวและอีกหนึ่งฤดูวสันต์ ลานหลังที่ว่าการอำเภอเปลี่ยนไปมาก

นอกจากต้นกล้วยเหล่านั้น กับดอกเฟื่องฟ้าและลูกแพรที่มีอยู่เดิม วัชพืชและดอกไม้ป่าทั้งหมดถูกถอนออก พลิกดินแล้วหว่านเมล็ดผัก ตอนนี้เผยให้เห็นยอดอ่อนนุ่มเขียวสดแล้ว

เสิ่นเยวี่ยหมิงกำลังโพกผ้าคลุมศีรษะ มัดแขนเสื้อ ก้มหน้ากำจัดวัชพืชอยู่

นางยิ่งเข้าใจหญิงชราตัวเล็กมากขึ้น ชาติก่อนที่ปลูกพืชผักนั้นเพื่อระบายความขมขื่นและความเบื่อหน่าย ชีวิตนี้ไม่เหมือนกัน เป็นเพียงเพื่อให้นางเองมีความสุขสบายใจ มองต้นกล้าผักค่อย ๆ เติบโตขึ้นทีละน้อย ความอิ่มเอมใจเทียบสิ่งใดมิได้

เมื่อรู้ว่าหลิวติ้งมา นางจึงรีบไปล้างมือ “ให้เขารอข้าที่ห้องโถงหน้า”