กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 83 อืม หวานนัก
ฉู่ซิงอี๋ไม่ขยับ
“โอ๊ย เจ้าลองชิมสิ?” เสิ่นเยวี่ยหมิงยิงฟันทำหน้าเบ้ เอาพัดกลมบังหน้า ยื่นลูกหยางเหมยเขียวไปจ่อที่ริมฝีปากฉู่ซิงอี๋ พลางเร่งเร้า “ชิมความกตัญญูของลูกสาวเราเถิด ข้ากินไปแล้ว”
ฉู่ซิงอี๋วางพู่กันลง เงยตาขึ้นมองนาง
คิ้วตางดงาม ดวงตาคลอหมอก บนพัดกลมปักภาพแมวบ้านตะครุบผีเสื้อ เจ้าเล่ห์มีชีวิตชีวาไม่ต่างจากสีหน้าของนาง
นางหลังมาอยู่จวนเฉวียนโจว กับนางตอนเพิ่งแต่งงานนั้น แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง ผ่อนคลายสบายใจกว่าเดิมอย่างชัดเจน มีชีวิตชีวาและร่าเริงกว่าเดิม
ลำคอของเขาขยับขึ้นลง เอ่ยเสียงแหบ “หวานหรือ?”