ตอนที่ 23 สะใจจริง ๆ

ตอนที่ 23 สะใจจริง ๆ

ชายผู้นั้นมองซินเหลียนด้วยความโมโหจนแก้มพอง มือยกขึ้นแล้ว แต่ติดที่ใบหน้าของเสิ่นเยวี่ยหมิงที่ยังคงยิ้มราวกับยิ้มและไม่ยิ้มมาตลอด ทำให้ในใจเขารู้สึกหวั่นเกรง ในที่สุดก็ไม่กล้าฟาดลงไป

เสิ่นเยวี่ยหมิงเห็นดังนั้น ก็รู้ว่าพวกเขายังเสียดายความร่ำรวยของตระกูลฉู่ในตอนนี้ จึงเหลือบมองหงหลิง

หงหลิงหยิบถุงเงินออกมาถุงหนึ่ง

เสิ่นเยวี่ยหมิงยิ้มกล่าว “น้าชาย นี่เป็นความเสียมารยาทของพวกเรา แต่เดิมควรเป็นพวกเราไปเยี่ยมท่าน ซินเหลียนเก่งมากและขยันมาก พวกเราจะไม่ปล่อยให้นางเสียเปรียบ น้าชาย เงินพวกนี้ท่านรับไปเถิด เอาไว้ซื้อของกินให้เด็ก ๆ ในบ้าน”

นางเห็นน้าชายลังเลอยู่ครู่ใหญ่ ปากก็ยังบ่นด่าอยู่ แต่สุดท้ายก็รับเงินไป