ตอนที่ 24 เสียเปรียบคือวาสนา

ตอนที่ 24 เสียเปรียบคือวาสนา

ฮูหยินผู้เฒ่าเคยคิดว่าตนบำเพ็ญจิตใจมานานปี ชินกับสายตาของผู้อื่นแล้ว ไม่ว่าสายตานั้นจะเย้ายวนหรือดุร้ายเพียงใด นางก็ไม่หวั่นไหว

แต่ฉู่ซิงอี๋ไม่เหมือนกัน

นางขยับตัวอย่างไม่สบายใจ ไอเสียงหนึ่ง “ตอนอยู่ในห้องหนังสือวันนี้ เจ้าก็เห็นแล้ว ท่านแม่อารมณ์พลุ่งพล่านนัก หากข้าออกปากช่วยเจ้าอีกคน ก็ต้องได้ผลตรงกันข้ามแน่...”

ฉู่ซิงอี๋ไม่พูดสักคำ ได้แต่มองนางนิ่ง ๆ

ในใจเสิ่นเยวี่ยหมิงรู้สึกผิดอยู่บ้าง จึงได้แต่เอ่ย “เอาเถิด ข้าฉวยประโยชน์จากเจ้าเข้าจริง หรือจะพูดว่าใช้ประโยชน์จากเจ้าก็ได้ แต่ถ้อยคำที่เจ้าว่าเหล่านั้น ไม่ต้องพูดถึงท่านแม่เลย ข้าก็ไม่เห็นด้วย ความขมขื่นในใจท่านแม่ยังไม่จาง...”