ตอนที่ 22 เฮ้อ หญิงชราตัวเล็กผู้นี้หนอ

ตอนที่ 22 เฮ้อ หญิงชราตัวเล็กผู้นี้หนอ

หิมะตกปรอย ๆ เมื่อคืน พอเช้าตื่นขึ้น ทุกบ้านเรือนควันสีน้ำเงินลอยอ้อยอิ่งจากปล่องไฟ ละลายไปไม่น้อย ใต้ชายคาหยดติ๋ง ๆ รบกวนการนอนหลับของผู้คน

พอเสิ่นเยวี่ยหมิงตื่นขึ้น ข้างหมอนเย็นไปแล้ว เตาไฟในห้องดับสนิท ถ่านไฟกลายเป็นเถ้าทีละนิด ๆ

นางลุกขึ้นนั่งบิดขี้เกียจ มองผ่านม่านไม้ไผ่เห็นฉู่ซิงอี๋นั่งอยู่หน้าโต๊ะ ในมือถือพู่กัน ไม่รู้ว่ากำลังเขียนสิ่งใด

ได้ยินเสียงลากเกือก ฉู่ซิงอี๋ก็วางพู่กันลง เอ่ยเสียงอ่อนโยนว่า “ตื่นแล้วหรือ ข้าจะไปบอกท่านแม่ให้เตรียมอาหารเช้า”

เสิ่นเยวี่ยหมิงถลึงตาใส่เขา หากเขาไม่กลับมา นางก็ลุกได้ตรงเวลา ไม่จำเป็นต้องให้หญิงชราตัวเล็กนั่งรอเพื่อกินอาหารเช้า

ร่างกายเจ็บเมื่อยเล็กน้อย เตือนให้นึกถึงความเหนื่อยยากเมื่อคืนวาน