ตอนที่ 3 นางเป็นอะไรไป?

ตอนที่ 3 นางเป็นอะไรไป?

เสิ่นเยวี่ยหมิงประคองใบหน้าของเขา สัมผัสเส้นสันและรูปพรรณบนใบหน้า น้ำเสียงสั่นเครือ

หลายปีมานี้ ต่อหน้าคนนอกนางแสร้งทำเป็นไม่แยแส ฝืนประคองตัวเองวันแล้ววันเล่า แต่ในความเป็นจริง วันที่ไม่มีผู้ให้ปรึกษา ครองเรือนเดียวดาย ไม่มีผู้เผชิญหน้าด้วย ช่างยากลำบากเหลือเกิน

ฉู่ซิงอี๋เห็นนางเป็นเช่นนี้ ในใจคิดว่าเขาก็ไปสำนักศึกษาเพียงสามเดือน มิใช่หรือที่กลับมาแล้ว เหตุใดจึงร้องไห้เป็นเช่นนี้

ราวกับว่าได้พลัดพรากกันมาชั่วชีวิต

เขายังมิทันเอ่ยคำ ริมฝีปากบางที่อุ่นร้อนและพาเอาหอมกลิ่นมะลิ ก็ปิดกั้นคำพูดทั้งหมดของเขาไว้ในลำคอ

แม้ขากลับจะเร่งเดินทางมาไม่น้อย แต่ร่างกายที่ยังเหลือเรี่ยวแรงอยู่มาก ก็ลุกโชนเป็นเปลวเพลิงขึ้นมาทันที