ตอนที่ 4 นี่จะทำอะไร?

ตอนที่ 4 นี่จะทำอะไร?

แต่เสิ่นเยวี่ยหมิงไม่มีเรี่ยวแรงจะคิดต่อแล้ว ได้แต่เสียดายในใจ ไม่อยากนอนจริง ๆ เจ้าผีตายนี่คงไม่ผิดคำพูดหรอกกระมัง?

เขาคงไม่หายไปในกลางวัน แล้วไม่มาอีกเลยหรอกกระมัง?

คืนพรุ่งนี้หากเขากล้าไม่มาในฝัน นางจะไม่สนใจเขาอีกเลย ถึงยมโลก นางต้องให้เขาลำบากแน่

ตะวันรุ่งขึ้น วันใหม่คลี่คลายลงอย่างช้า ๆ ในแสงแดดดั่งน้ำทอง

ฮูหยินผู้เฒ่าผู้ฝันหวานตลอดทั้งคืน ตามนิสัยหลายปี ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น เปลือกตาบนล่างสู้กันไม่หยุด กระทั่งใบหน้าหล่อเหลาขาวผ่องปรากฏตรงหน้า จึงตื่นเต็มที่

ชายผู้นั้นผมยาวยุ่งเล็กน้อย ดวงตาดอกท้อปิดสนิท คิ้วที่ดูสุภาพขมวดเบา ๆ ร่างที่นอนหงายเผยรอยแดงลึกที่ลำคอจากชายเสื้อ