เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 14 ข้าไขคดีแล้ว
เสวียนตู้ไล่ตามเงาร่างชุดครามนั้นมาตลอดทาง แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็คว้าไม่ถึง หลายครั้งเขาเกือบจะแตะชายเสื้อของผู้นั้นแล้ว คนผู้นั้นเพียงหันกลับมาฟาดฝ่ามือเดียวใส่เขา แล้วก็ถอยห่างออกไปอีก
อ้อมไปอ้อมมาอยู่ครู่หนึ่ง โดยไม่รู้ตัว เขากลับมาอยู่ที่เดิมอีกครั้ง
ซูเหนียงเสียเลือดมากเกินไป ใบหน้าปรากฏเกล็ดสีน้ำเงินอมเขียวขึ้น อยู่ในสภาพครึ่งคนครึ่งอสูร ล้มลงกับพื้นไม่รู้สึกตัว
หลินอาเป่ายังคงนอนสลบอยู่ใต้ต้นไม้อย่างเบี้ยว ๆ เฉียง ๆ
แต่เสวียนตู้ไม่ใช่คนที่มีเมตตาจิตอันใด เมื่อเผชิญหน้ากับคนบาดเจ็บสองคน เขาไม่แม้แต่จะชายตามองสักนิด ในใจมีแต่บุรุษชุดครามที่จากไปผู้นั้น
ตามหลุดไปแล้ว…
คนผู้นั้นหายไปแล้ว
ในดวงตาของเขาแวบผ่านความผิดหวังไปวูบหนึ่ง เขาเม้มริมฝีปากแน่น กำลังจะกลั้นลมหายใจตั้งจิตสำรวจหาตำแหน่งของผู้นั้น เสียงอีกเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น “เสวียนตู้ เจ้ามาทำอะไรที่นี่?”