เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15 ข้าโมโหจนตาย
พอเห็นดวงวิญญาณของซูเหนียง อสูรงูก็ตื่นตระหนกจนเห็นได้ชัดชั่วขณะหนึ่ง นางดิ้นรนครั้งสุดท้าย “ข้า ข้าเคยคิดร้ายกับเจ้าที่ไหนกัน!”
ซูเหนียงลอยอยู่กลางอากาศ นางยังคงอยู่ในสภาพตอนตาย น้ำเสียงร่ำไห้ปานเลือด “ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าคิดร้ายกับข้า เหตุใดเจ้าจึงต้องแอบอ้างเป็นข้าแต่งเข้าตระกูลหลิน!”
หลินอาเป่ามองผีตนหนึ่งกับอสูรตนหนึ่งอย่างตะลึงงัน ถามอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง “พี่สะใภ้ เจ้า... เจ้าจริง ๆ ด้วยหรือ...”
ต่อให้เขาโง่เขลาสักเพียงใด บัดนี้ก็ควรรู้ความจริงแล้ว
หลี่ชิงเจิ้งก้าวออกมา “สามปีก่อน อสูรงูตนนี้คิดร้ายกับซูเหนียงแล้วแย่งร่างนางไป ศพของซูเหนียงจมอยู่ก้นบ่อ กรรมยังไม่สิ้นสุด ดวงวิญญาณจึงไม่จากไปเสียที”
“เช่นนั้นดวงจิตของพี่ใหญ่ข้าไปอยู่ที่ใด?” หลินอาเป่าถามอย่างคนสิ้นสติ