0004

⬢⬢⬢

ตอนที่ 4 สถานีส่งผ่าน—ใกล้อีกก้าวสู่การได้กลับบ้าน

โม่เป่ยเป่ยที่โมโหฮึดฮัดวิ่งตามเข้าไปในโถงสถานีส่งผ่าน ภายในโถงมีทางแยกซอกแซกไปมั่ว ในชั่วขณะหนึ่งกลับมองไม่เห็นเงาของเสี่ยวเปาจื่อจอมน่ารังเกียจคนนั้นแล้ว ในใจแอบจำไว้ ถ้าคราวหน้ามีโอกาสได้เจอหล่อนอีก จะต้องหยิกแก้มหล่อนให้เต็มแรงสักที!

พอโม่เป่ยเป่ยก้าวเข้าไปในโถงสถานีส่งผ่าน ก็มีชายหนุ่มท่าทางลับๆ ล่อๆ คนหนึ่ง พอสายตาเหลือบไปเห็นโม่เป่ยเป่ยก็เป็นประกาย สวมหมวกเดินเข้ามาทักอย่างกระตือรือร้นว่า “หิหิ คุณหนูจะไปไหนหรือครับ? เข้าสถานีส่งผ่านครั้งแรกหรือเปล่า?”

โม่เป่ยเป่ยชำเลืองมองชายหนุ่มคนนี้แวบหนึ่งแล้วตอบอย่างระแวดระวัง “ใช่! คุณเป็นใคร? เจ้าหน้าที่ที่นี่หรือ?” พลางมองหุ่นยนต์นำทางที่วุ่นวายอยู่ทั่ว คุณสือก็ไม่ได้บอกหล่อนไว้นี่ว่าข้างในมีคนจริงๆ นำทาง!