0005

⬢⬢⬢

ตอนที่ 5 ถึงดาวโม่จื่อ

ไม่รู้ว่าหลับไปนานเท่าไร โม่เป่ยเป่ยถูกคุณสือปลุกให้ตื่น "คุณหนู คุณหนู ถึงแล้ว! เรากลับบ้านกัน ดาวโม่จื่อถึงแล้ว!" เสียงเย็นเยียบแบบจักรกลแต่แฝงความตื่นเต้นนี้เองที่ปลุกโม่เป่ยเป่ยให้ตื่น

โม่เป่ยเป่ยลืมตาขึ้น ถึงแล้วสินะ! ลุกขึ้น ทั้งคณะเดินตามคุณสือลงจากยานส่งผ่าน ผ่านการตรวจที่ห้องโถงตรวจความปลอดภัยเหมือนกับสถานีส่งผ่านดาวนครหลวง แล้วเดินออกจากสถานีส่งผ่านอันซับซ้อน ในที่สุดโม่เป่ยเป่ยก็ได้เห็นอวกาศ

ท้องฟ้าของดาวโม่จื่อเป็นสีน้ำเงินเข้มอมดำ มองไกลออกไปในชั้นเมฆมีแสงสีน้ำเงินเล็ดลอดออกมาเล็กน้อย บนฟ้ามีดาวหลากสีระยิบระยับ บางครั้งก็มีดาวตกพาดผ่าน

ที่แท้ก็เป็นกลางดึกแล้วสินะ...

โม่เป่ยเป่ยคิดว่านี่ก็สมเหตุสมผล เพราะนั่งยานส่งผ่านมาตั้งเจ็ดชั่วโมง เดินออกจากสถานีส่งผ่าน