0003

⬢⬢⬢

ตอนที่ 3 ระหว่างทาง

ไม่รู้ว่าเดินทางไปนานเท่าไร โม่เป่ยเป่ยหลับตื่นขึ้นมาก็มาถึงสถานีส่งผ่านเฉพาะของดาวนครหลวงแล้ว ยังไม่ทันเข้าสถานีก็สัมผัสได้ถึงฝูงคนมหาศาลเบื้องหน้าและการตรวจตราควบคุมที่เข้มงวด ทั้งดาวนครหลวงมีสถานีส่งผ่านเพียงแห่งเดียวเท่านั้น ถ้าให้โม่เป่ยเป่ยพูดก็คงบอกว่ามันเล็กกระจ้อยร่อย จะมีสักหลาย ๆ แห่งไม่ได้หรือไง?

คำบ่นพึมพำหลุดออกมาจากปากของตัวเธอเอง

คุณสือชำเลืองมองโม่เป่ยเป่ย “สถานีส่งผ่านสามารถลดระยะทางระหว่างดาวกับดาวได้อย่างมากมาย อีกทั้งยังเป็นช่องทางสำคัญที่อาชญากรใช้เล่ห์เหลี่ยมหอบสิ่งของอันตรายติดตัวไป

เพื่อควบคุมดูแลดาวสำคัญอย่างดาวนครหลวงให้ดียิ่งขึ้น จึงมีเพียงแห่งเดียว ส่วนดาวดวงเล็ก ๆ รอบดาวนครหลวงนั้นไม่มีแม้แต่แห่งเดียว ต้องนั่งยานบินมาถึงดาวนครหลวงก่อนแล้วจึงใช้สถานีส่งผ่าน และดาวโม่จื่อของเราก็เพราะร่วมมือกับรัฐบาลดวงดาวผลิตจักรกลเกราะมาหลายปี ต้องขนจักรกลเกราะออกเป็นจำนวนมาก จึงได้รับการอนุมัติสร้างสถานีส่งผ่านมาตั้งนานแล้ว! อีกทั้งยังมีทหารคุ้มกันหนาแน่นอีกด้วย”