174

บทที่ 174 กลิ่นปริศนา

ลูกแมวสีขาวกินอย่างเอร็ดอร่อย ส่วนคนอื่น ๆ อดไม่ได้ที่จะมองมันด้วยสายตาเอ็นดู

“พี่ติดต่อผู้รับผิดชอบทางนี้แล้ว อีกเดี๋ยวพวกเขาจะมา” พูดจบเยว่หยิงก็นั่งยอง ๆ ลงข้างลูกแมวสีขาวเช่นกัน

เมื่อได้ยินว่าจะมีคนมา เหล่าภูตตัวน้อยก็กลับเข้าไปในบ้านอย่างเชื่อฟัง ตลอดเวลามีเพียงอ้ายอ้ายที่ไม่ขยับไปไหน ลูกแมวสีขาวตัวเล็กนิดเดียว ขนาดยังไม่ถึงหนึ่งในสามของอุ้งเท้ามันด้วยซ้ำ เพื่อไม่ให้เจ้าตัวเล็กตกใจ มันจึงแทบไม่กล้าขยับตัวเลย

“ตัวเล็กนิดเดียว น่ารักจัง!” ฉีอวี่นั่งยอง ๆ อยู่ข้าง ๆ ความเอ็นดูเอ่อล้นขึ้นมาทันที

มีอาพิจารณาลูกแมวสีขาวอย่างละเอียด “รู้สึกว่าหน้าตาเธอคล้ายร่างจิตของคุณป้าหลานนะ เป็นแมวแร็กดอลล์หรือเปล่า?”