173

บทที่ 173 ดาวลวี่เหย่

“อย่างนั้นหรือ? ผมนึกว่าพลเอกเหวินสนิทกับเธอมากเสียอีก” อย่างน้อยเขาก็ไม่เคยเห็นมู่จิ่นแสดงความเป็นปฏิปักษ์ต่อเหวินซ่งจินเลย

ถ้าพลเอกเหวินอ่านใจได้ คงกลอกตาจนแทบถึงฟ้า อะไรเรียกว่าไม่มีความเป็นปฏิปักษ์ คนที่เธอเป็นปฏิปักษ์ด้วยมากที่สุดก็คือคนตระกูลเหวินไม่ใช่หรือ?

“หึ ๆ รองประธานเซียวคิดมากไปแล้วครับ”

……

……

“เสี่ยวจิ่น!” เยว่หยิงได้ยินเสียงเคาะประตู พอเปิดประตูก็เห็นน้องสาวอุ้มภูตกลับมาอีกตัว!

“พี่สาว เดี๋ยวฉันค่อยอธิบายให้ทุกคนฟังนะคะ” พูดจบมู่จิ่นก็รีบเดินเข้าไปข้างใน

จี้ไป๋กระโดดลงมาแล้วเดินตามหลังมู่จิ่น ฝูฉวีกับซิงซวงบินตามอยู่ด้านหลังด้วยสีหน้ารู้สึกผิด เยว่หยิงปิดประตูให้เรียบร้อย เมื่อหันกลับมาก็เห็นภาพนี้พอดี

มู่จิ่นหยิบกระถางที่ปลูกร่างต้นกำเนิดของภูตโสมออกมาจากกำไลมิติ แล้วประคองภูตตัวน้อยเข้าใกล้ร่างต้นกำเนิดอย่างอ่อนโยน แสงสีเขียวพลุ่งขึ้นจากฝ่ามือ พลังสายพฤกษาที่เปี่ยมไปด้วยพลังชีวิตไหลเข้าสู่ร่างของภูตโสมและร่างต้นกำเนิดในกระถาง