175

บทที่ 175 โรคคลุ้มคลั่ง

ฉีอวี่กับมีอาที่เข้าไปข้างในเพื่อเทน้ำและยกของว่างออกมา พอเดินออกมาก็เห็นสองพี่น้องกำลังสบตากันอย่างลึกซึ้งพอดี

ทั้งสองยืนแข็งอยู่กับที่อย่างกระอักกระอ่วน บรรยากาศนี่มันแปลกเกินไปแล้ว! มีเพียงเหล่าภูตตัวน้อยที่ไม่ได้รู้สึกอะไร ส่วนจี้ไป๋ชินไปนานแล้ว ตั้งแต่แรกพี่สาวก็ชอบใบหน้าของเจ้านายอยู่แล้วไม่ใช่หรือ คำชมเกี่ยวกับดวงตานั้นมันได้ยินมาจนนับไม่ถ้วนแล้ว

“ฉีอวี่ มีอา มานั่งสิ! ยืนอยู่ตรงนั้นทำไม?” เยว่หยิงบีบแก้มน้องสาว พลางสังเกตเห็นทั้งสองคนที่ยืนอยู่ตรงประตู

“อ๋อ ได้” ฉีอวี่ตอบรับ ก่อนจะเดินไปนั่งอีกด้านของผืนผ้าพร้อมมีอา

เธออดสงสัยไม่ได้จริง ๆ จึงถามออกไป “เยว่หยิง เมื่อกี้พวกเธอสองคนทำอะไรกันอยู่เหรอ?”