130

บทที่ 130 ออกไปผ่อนคลาย

ถ้าได้เป็นน้องสาวแท้ ๆ ของพี่สาว เรื่องแบบนี้ก็คงไม่เกิดขึ้นสินะ

ถึงจะเป็นเพียงความทรงจำ แต่ก็ยังรู้สึกทรมานมากอยู่ดี

แต่ทำไมเธอถึงไม่เสียใจเลยล่ะ? มู่จิ่นวัยสิบเจ็ดปีมองมู่จิ่นในวัยเด็กที่ไร้สีหน้าอย่างสงสัย

ดูเหมือนเด็กคนนั้นไม่ได้เศร้ามากนัก ความผันผวนทางอารมณ์ในตอนนี้ยังน้อยกว่าตอนอยู่กับเยว่หยิงเสียอีก

“เสี่ยวจิ่น อย่าโทษพ่อกับแม่เลย พวกเราก็ไม่มีทางเลือก คนพวกนั้นแค่ให้ลูกลองยาเท่านั้นเอง ไม่น่าจะมีอะไรหรอก บางทีพวกเขาอาจช่วยให้ลูกปลุกพลังจิตขึ้นมาได้ด้วย”