131

บทที่ 131 ภูตดอกบัว

เมื่อนึกขึ้นได้ว่าพ่อยังไม่เคยเห็นตอนที่ภูตถือกำเนิด มู่จิ่นจึงเก็บอ่างน้ำที่ปลูกดอกบัวไว้เข้าไปในมิติ

หลังลงมาชั้นล่างแล้ว เธอจึงนำอ่างน้ำออกมา ทุกคนในครอบครัวต่างพากันมองดอกตูมที่กำลังจะผลิบานด้วยความคาดหวัง มู่จิ่นถ่ายทอดพลังพิเศษเข้าไปอย่างต่อเนื่อง จนสัมผัสได้ว่าพลังอิ่มตัวแล้วจึงหยุดมือ

กลีบดอกสีชมพูค่อย ๆ คลี่ออก ก่อนจะผลิบานอย่างช้า ๆ ตรงกลางดอกปรากฏกลุ่มแสงสีชมพูขึ้นมา เมื่อแสงจางหาย ภูตตัวน้อยผมดำตาดำในชุดกระโปรงโบราณเอวสูงถึงอกสีชมพูอมเขียวแบบเสื้อสาบตรงก็ปรากฏตัวขึ้นกลางเกสร ที่หว่างแขนมีผ้าคล้องสีเขียวอ่อนพาดอยู่

เช่นเดียวกับจือจือและซุ่ยหว่าน ด้านหลังของเธอมีปีกใสคู่หนึ่ง ผมเกล้าเป็นมวยห้อยอย่างน่ารัก และประดับด้วยดอกบัวเล็ก ๆ หลายดอก