กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 179 หลบภัยที่ฉางชุน
“แล้วอย่างไร? คนหายไปต่อหน้าต่อตาพวกเจ้าเช่นนั้นหรือ?”
ในตำหนักอี้คุน หวาเฟยมองซ่งจือกับโจวหนิงไห่ที่กลับมาอย่างพ่ายแพ้ ก็รู้สึกปวดขมับขึ้นมา
“พระนางโปรดระงับโทสะ!”
ซ่งจือสั่นงันงกด้วยความหวาดกลัวน้ำเสียงของหวาเฟย ครั้นเห็นเฉาฉินโม่อยู่ข้าง ๆ ก็รีบกล่าวว่า “เฉากุ้ยเหรินคนดี บ่าวขอร้องท่าน ช่วยคิดหาทางให้พระนางของเราทีเถิดเจ้าค่ะ!”
ซ่งจือเข้าใจดีถึงผลที่จะตามมา หากเป็นแค่ฟูชากุ้ยเหรินหนีไปคนเดียว หวาเฟยอาจไม่ใส่ใจเลยก็ได้
แต่ฟูชากุ้ยเหรินดันรู้เรื่องของพวกนางมากมาย
นี่ต่างหากที่ทำให้หวาเฟยวางใจไม่ได้!